Een post-premiere-dip heet zoiets. Heeft niet met onvrede of lamlendigheid te maken, maar met een aangename leegte, waarvan uit ik iets nieuws moet laten ontstaan. Ik begin maar eens met mijn maandboek. Daarin lees je de wederwaarheden van de afgelopen tijd. Blad harken, walnoten rapen en lades opruimen werkt ook goed bij het tot mijzelf komen. Wie ben ik ook alweer? O ja, de man die een musical over zichzelf maakte.